Huisdier van de maand 

 

Maart: Calimero snottert

Calimero snottert
“Knijp je neus maar eens dicht en proef dit maar eens.” zij mijn vriend. “Wat proef je?” Ik dacht diep na. Ik zag korreltjes, suikerachtig. En probeerde heel hard om te proeven wat ik proefde. Wat was het? “Suiker?” vroeg ik weifelend.

 Mijn vriend moest lachen. “Niet bepaald, doe je neus maar eens open.” Een overweldigende kaneelsmaak kwam bovendrijven. “Hoe kan dat?!” Het was suiker vermengd met kaneel, maar zonder neus kon ik daar echt niet achter komen.


Vier smaken met je tong kan je vier smaken onderscheiden: zoet, zout, zuur en bitter. Als je twee verschillende smaken limonade drinkt kan je niet zeggen welke smaak het heeft: je tong weet alleen dat het zoet is. Maar je hebt je neus nodig om te zeggen welke de aardbeienlimonade is en welke de citroenlimonade. Zonder ruiken is eten dus veel minder leuk: het smaakt nergens naar. Voor katten is hun neus nog belangrijker. Er zijn onderzoeken gedaan waaruit blijkt dat katten wel 1000 keer beter kunnen ruiken dan mensen. Meer nog dan wij beslissen ze dus met hun neus of ze iets wel of niet op willen eten. En als die neus dan opeens vol zit met dikke snottebellen en ze zich niet lekker voelen, dan wordt eten erg lastig. Eigenlijk net zoals wij zelf weinig proeven als we verkouden zijn, maar dan heel veel erger.
Calimero snottert Calimero had daar last van. Hij kwam met niesziekte aanlopen toen hij nog een kitten was. Inmiddels is hij elf jaar oud, maar af en toe flikkert de niesziekte toch weer op. Zo ook nu. Calimero’s huisgenootje was de week ervoor niet lekker. En prompt begon Calimero ook weer te snotteren. Dan kan je als baas denken: och, een mens gaat ook niet dood van een verkoudheidje. Maar voor een kat kan niesziekte zo heftig worden dat het wel heel spannend wordt en zeker als ze stoppen met eten! En dus trok Calimero’s baasje snel aan de bel toen ze twee dagen nauwelijks wilde eten.Bijvoeren.Op onze onderzoekstafel is Calimero heel rustig. Ze voelt zich echt niet lekker! We geven haar een koortsremmer (want koorts heeft ze, en flink ook!) en ook een antibioticakuur tegen de niesziekte.
Toch wordt het eerst nog even erger. Haar ogen worden wateriger en haar neus zit zo dicht met snot dat ze volledig door de bek moet ademen. In de kliniek spoelen we de neusgaten voorzichtig door met fysiologisch zout. De eigenaar voert haar thuis met een spuitje met vloeibaar voedsel. Stukje bij beetje gaat het weer beter met Calimero.
Vaccineren. Als dierenarts maken we het liefste beestjes beter. Maar er is iets wat we nog veel liever hebben: dieren die niet beter gemaakt hoeven te worden omdat ze al gezond zijn. Natuurlijk zijn er dieren die nooit gevaccineerd worden en toch heel gezond heel oud worden. Helaas zien we in de kliniek dagelijks voorbeelden van katten die minder geluk hebben en wel ziek zijn geworden, bijvoorbeeld door de niesziekte. We zijn dan ook heel blij dat het vaccin tegen niesziekte bestaat en baasjes zelf kunnen beslissen of ze hun kat willen laten vaccineren. 


Eerdere huisdieren van de maand