Huisdier van de maand 

 

Februari: Cooper is een beetje dom

Cooper is een beetje dom
De baasjes van Cooper komen al bij ons sinds Cooper een klein Coopertje was van 8 kg. Cooper is een Cano Corso, een prachtige dog.

De werkelijke oorsprong van het ras in onbekend. Ze werden vroeger in Italië gefokt om zelfstandig de kuddes te bewaken. Elke streek fokte z’n eigen type. Er is dus veel verschil in het uiterlijk van Cano Corso, die in elk geval allemaal een ‘Molosser’ uiterlijk hebben. Uit onderzoek is gebleken dat ze in elk geval nauw verwant zijn aan de Mastino Napolitano.


Het zijn van nature flegmatieke en echte gentle giants, maar omdat ze nogal groot en sterk worden is het belangrijk ze heel consequent op te voeden. Een echte dog heeft een klein hartje, en een goede band tussen baas en hond is dus heel belangrijk om hem onder áppel te kunnen hebben. Ze zijn dol op hun baas en gezin, maar scharrelen ook graag zelfstandig een beetje rond.. Een ideale erfbewaker.


Cooper is een bijzonder mooie hond en lijkt met z’n gitzwarte glimmende vacht en gele ogen wel een zwarte panter. Z’n baasjes hebben goed gebruik gemaakt van ons jaar lang gratis puppy consult. En dus komt Cooper graag bij ons en stapt hij zonder problemen op tafel om heerlijk kwijlend een koekje in ontvangst te nemen. Zolang we maar niet aan z’n oren zitten…..
Afgelopen 2 jaar was er eigenlijk nooit iets raars met Cooper… tot afgelopen januari..


Cooper braakt en braakt en braakt. Als hij bij ons is, is hij zo mak als een lam en kwijlt aan eén stuk door.  Hij eet wel eens wat geks op en zo mogelijk ook nu, maar omdat hij verder goed lijkt, spreken we af om het even aan te zien met medicatie tegen misselijkheid.


Dat deze doggen keihard voor zichzelf zijn, blijkt enkele dagen later, hij eet en drinkt niets meer en is duidelijk doodziek. Cooper gaat onder narcose voor een röntgenfoto en daarop zien we dat er in z’n darmen iets vast moet zitten, het is niet van metaal , dus wát het is weten we niet…
Als we even later z’n buik openmaken, ruikt het raar … buikvliesontsteking!
Halverwege z’n dunne darm is het misse boel. Over  zo’n 30 cm zit een vreemd voorwerp vast, de darm is daar paars-zwart verkleurd en er zitten al twee plekjes in, waar de darm op knappen staat. Wat moet hij een  buikpijn hebben gehad!!


Met wat moeite halen we een grote  plastic zak (!) uit z’n darm, met houtsplinters…de darm is er slecht aan toe, maar begint gelijk weer wat meer roze te kleuren en er komt weer beweging is. Nu staan we voor een duivels  dilemma…. Moeten we dit stuk darm, met ‘lekgaten’ verwijderen? Of geven we het een kans op (volledig) herstel?  We kiezen voor het laatste, want als we het grote stuk darm weghalen blijft Cooper levenslang patient…Zijn darm wordt weer gehecht en de buik gespoeld, voorzichtig brengen we alles terug in z’n buik. Nu wordt het écht spannend, want gaan alle onderdelen doen wat ze moeten doen?


Cooper is zo groot, hij past niet in een opnamehok. Dus maken we de quarantaine vrij en leggen hem in een lekker warm nest, met water, infuus en vloeibaar voedsel. Als hij wakker is uit zijn narcose begint er ontlasting te komen. Heel veel en heel dun…. Bah dat stinkt!! Hij voelt zich knap beroerd en wil niets eten…. We gaan regelmatig een kort stukje lopen en dweilen z’n hok steeds netjes schoon.


Er volgt een spannende nacht.


De volgende ochtend is hij al weer heel kwiek  en fit … en wat is dat? Zijn bakje met vloeibaar voedsel is leeg en Cooper ? Die heeft een hele grote ‘melksnor’….


Vanaf dan gaat alles heel  snel, hij gaat naar huis met stevige medicatie en rust. De baasjes moeten  de komende tijd zijn eten ‘blenderen’ want vast voedsel dat is te spannend voor deze patiënt. Als hij na 2 dagen op controle komt, heeft hij echter nog niet gepoept en we voelen een dikte in zijn buik… OeiOei … weer grote zorgen.  Hij krijgt opnieuw medicatie mee en we houden onze vingers gekruist… Dan belt zijn bazinnetje een paar uur later blij op. Cooper heeft flink gepoept. Hoera !!


We zijn nu een paar weken verder  en gelukkig gaat alles gaat goed met ‘ons Coopertje’ …  Wij hebben er wel wat grijze haren bijgekregen ..





Eerdere huisdieren van de maand