Huisdier van de maand 

 

Oktober: Het Noa dossier

Het Noa dossier
Vanaf het begin leerden we Noa het apporteren van een speeltje en gebruikten daarbij samengeknoopte elastieken bandjes. Dat was de opmaat voor een probleem dat zich maanden later zou openbaren.
Na 16 jaar moesten we afscheid nemen van twee prachtige perzische katers.
Deze zagen eruit als heren van stand maar bleken in de praktijk viespeuken te zijn. Ze hadden een importbedrijf van muizen, soms ook kikkers en mollen en daarnaast waren ze actief in de groot grondverzet branche.
Ruim 16 jaar moesten we onze banken voorzien van een plaid en maakte de stofzuiger overuren.

We besloten dus om een binnenkat te nemen en kochten een Ragdoll kitten van ruim vijf maanden oud. Ragdolls mogen eigenlijk nooit alleen buiten, omdat ze te goed van vertrouwen zijn en iedereen zien als een vriend. Dat goede vertrouwen zie je ook in de manier waarop mensen met ze omgaan. Je kan een Ragdoll op zijn rug leggen en als een baby vervoeren, ja kan ze in je nek leggen en dragen als een stola. Ragdolls zijn vrij rustige, aanhankelijke katten en volgen je als een hondje.

Onze Ragdoll kreeg de naam Noa en kwam bij ons begin januari 2015. De eerste weken in ons huis waren een enorme overgang voor Noa. Ze was bang in grote ruimtes en kon niet wennen aan bezoekers. De aanpassingsperiode duurde enige maanden, ze is inmiddels doortastender geworden en niet bang meer voor andere mensen. 

Een buitenkat vermaakt zichzelf maar een Ragdoll moet vermaakt worden en is dus afhankelijk van zijn eigenaar voor de nodige prikkels, aandacht, gezelschap en lichaamsbeweging.
Vanaf het begin leerden we Noa het apporteren van een speeltje en gebruikten daarbij samengeknoopte elastieken bandjes. Dat was de opmaat voor een probleem dat zich maanden later zou openbaren.
Voor ons had een binnenkat een groot voordeel maar ook een nadeel, je moet veel meer tijd besteden aan het vermaken en spelen met dit soort katten.
Verder kunnen ze slecht tegen alleen zijn.

Wat ons opviel was dat ze hetzelfde slaapritme heeft van een mens en absoluut niet de tuin in wil, de deuren kunnen gewoon open blijven staan. Na 10 stappen gauw weer naar binnen, wind op de neus was gewoon eng. Ze is zeer dwingend waar we gaan zitten, het voorhuis heeft haar voorkeur en het achterhuis vindt ze ronduit vervelend.

Een actieve binnenkat kan uit verveling op onderzoek gaan naar plekken die een buitenkat links zou laten liggen. Nieuwsgierigheid en verveling vormen een gevaarlijke combinatie. De wasmachine, het toilet, geneesmiddelen, elektriciteitssnoeren en andere bekabeling.

Op 5 september j.l begon Noa te braken, eerst vonden we korte stukjes elastiekband en daarna een stuk van 70 cm. Later werd het braken heftiger en kwamen er minstens 10 keer nog eens stukjes van 5 cm uit de maag.
We hebben toen Noa naar de dierenkliniek gebracht voor nader onderzoek. Röntgenfoto’s leverden niets op en contrastvloeistof bleef hangen in de maag. Noa werd ter observatie opgenomen en het contrastmiddel werd zondagochtend nu toch wat zichtbaar verderop in de darmen. Er was dus hoop en mochten Noa mee nemen naar huis. 
Al snel ging het weer mis en besloot Anne Dijkshoorn Noa te opereren op zondagavond.

Tijdens de operatie trof de dierenarts nog meer elastiek aan in de darmen. Elastiek en darmen is geen goede combinatie: de darm zat opgestroopt rondom het elastiek en de darmen waren gestopt met bewegen. Op meerdere plaatsen moest de darm geopend worden om alles te verwijderen. We horen op de televisie vaak dat onze darmen vol zitten met ‘goede bacteriën’. En dat is ook zo, maar die bacteriën moeten wel in de darm blijven en niet in de rest van de buik terecht komen! Dat maakte dit een spannende operatie. De darm was niet meer in topconditie, en het was spannend of de hechtingen op de darm zouden houden en er geen lekkage van bacteriën zou plaatsvinden. 

Toch verliep de operatie voorspoedig en een dag na de operatie was Noa al redelijk fit.
Opgesloten in een kleine ruimte sloeg de verveling weer toe en beet ze woensdag na de operatie de infuusslang kapot. Er leek een stuk van 6 cm. te missen.
Noa opgepakt en naar de “Tweede Lijn” in Wilhelminaoord gebracht, daar werd een endoscopisch maagonderzoek uitgevoerd. Er werd niets gevonden in de maag en het werd ook onwaarschijnlijk geacht dat het plastic slangetje was doorgeschoten naar de darmen.

Twee dagen later, vrijdag 11 september, mochten we Noa, met een zak vol geneesmiddelen, naar huis nemen. Ze was weer levendig en speels en ging uit haar dak toen ze thuis kwam. 
De grote vraag was of de darmfunctie weer op gang zou gaan komen en dat lukte inderdaad twee dagen naar thuiskomst. Gezien de slechte staat van de darmwand en het feit dat de darmfunctie volledig stillag, een klein wonder.
Een klus om trots op te zijn.

Eerdere huisdieren van de maand