Huisdier van de maand 

 

April: Noa de mooie Main Coon

Noa de mooie Main Coon
Noa is een grote, rode, langharige poes van 8 jaar oud. Ze woont samen met honden Bram, Murphy en Indy, poes Misty en kater Puck. Noa stelt zichzelf even voor:

Noa is een grote, rode, langharige poes van 8 jaar oud. Ze woont samen met honden Bram, Murphy en Indy, poes Misty en kater Puck. Noa stelt zichzelf even voor:
Ik ben een Maine Coon,  ik ben in 2008 geboren,  mijn naam is Noa.
Ik woon samen met nog 3 andere katten en 3 honden die allemaal respect voor mij hebben. En anders... krijgen ze een haal over hun neus ...

Mijn baasjes wilden wel een nestje kittens, maar ik vind katers en andere katten helemaal niks dus daar is het nooit van gekomen. Ik word graag op mijn wenken bediend. Hier in huize Zevenhuizen word ik ook wel Diva genoemd. Ik mag graag buiten zijn in de zomer. In een tuigje paradeer ik door dan de tuin. Ik hou van ruim uitzicht en klim dan ook graag in de  droogmolen om goed rond te kunnen kijken.In de winter zie je me niet buiten… veel te koud.


Eigenlijk kunnen we de baasjes van Noa wel de titel “familie van de maand “ geven, of misschien wel familie van het jaar 2016…?


Het verhaal begint allemaal met herder Bram,  die in november 2015 een bijtwond oploopt na een zelfstandig ondernomen wandeling. Hij wordt geopereerd en hersteld gelukkig spoedig. Dan wordt Misty de poes ziek van een ontsteking in haar bekje. Eind november wordt  Indy de Cairn Terriër opgenomen in het gezin en heeft dringend een gebitsanering nodig. Eind december begint Misty met haar (enige) oogje te rommelen, na veel onderzoek en oogzalven komen we er in februari achter dat ze een zeldzame oogaandoening heeft: eosinofiele keratitis. In januari krijgt Indy een maagdilatatie (ja echt waar!) als gevolg van verkeerde brokjes. Eind februari is Bram wéér gewond. Een kapot gelopen voetzooltje. Begin maart heeft Indy met Bram gevochten en een zeer oog.


Het gaat maar door…


Dan half maart wordt de mooie Noa ziek, ze wil niet eten en heeft hoge koorts, bijna 40 graden. Verder levert het algemeen onderzoek geen bijzonderheden  op, en we geven een koortsremmer. Even lijkt Noa op te knappen, maar het houdt niet over. Ook een behandeling met antibiotica lijkt niet aan te slaan. Noa eet alleen als ze gedwongen wordt. Dan vraagt haar baasje bij de controle of het ook een baarmoeder ontsteking kan zijn? Haar buik is zo dik?
De 8 jaar oude poes blijkt helemaal nooit gesteriliseerd te zijn! Dát hadden we niet verwacht op die leeftijd. Van haar baasjes kreeg ze af en toe een poezenpil, die de eigenaar nog van een andere kliniek had gekregen … We maken een röntgenfoto en de schrik is groot. Noa heeft een gigantische pyometra (baarmoeder gevuld met pus)!
Eigenlijk zien we dit nooit bij poezen, omdat ze bijna altijd jong gesteriliseerd worden. Het is meer een ‘honden aandoening’. De baarmoeder van Noa is ook net zo groot als die van een grote hond. Na een spoedoperatie is Noa 500 gram baarmoeder lichter en knapt ze gelukkig snel op! Ze eet en speelt weer en wil graag naar buiten! Gelukkig belde het baasje van deze veestapel als snel weer voor wat eenvoudigers, Bram had een schaaltje paaseieren verorberd…Maar Bram is een grote hond, en het waren gelukkig geen pure chocolade eitjes, dus ook dit is alweer goed afgelopen .


Voorlopig gaat het goed met de hele familie, we hopen dat ze even zonder ons kunnen.


N.B. Dierenkliniek Meppel raadt het geven van de poezenpil af. Het is een hormoonpreparaat welke 1 x per week geven moet worden om krolsheid te onderdrukken. Het mag niet gegeven worden als een poes al krols is. Ongeveer 8% van de poezen die regelmatig met de poezenpil behandeld worden ontwikkelen een baarmoederontsteking en het geeft een verhoogd risico op het krijgen van melkkliertumoren en suikerziekte.









Eerdere huisdieren van de maand