Huisdier van de maand 

 

September: Dinges wil geen prikken

Dinges wil geen prikken
 “Komt u verder met Dinges?” Onze dierenarts durfde het bijna niet te vragen met zo’n aparte naam.

De eigenaren van Dinges moesten daar wel om lachen en zeiden dat hij altijd al zo heette, dus toen hij bij hen kwam wonen, mocht hij zijn gekke naam houden. De lach van zijn eigenaren maakte helaas snel plaats voor tranen, want het ging helemaal niet goed met Dinges. Dinges is een 14 jaar oude kater die sinds een tijdje veel plast en veel drinkt. Soms ligt hij in rare houdingen en zit ook slecht in zijn vacht. Hij is heel erg sloom, hij slaapt de hele dag en wil ook mondjesmaat eten. Hij plast en poept soms zelfs naast de kattenbak. Zijn eigenaren zijn behoorlijk wanhopig, want wat is er toch aan de hand met hem? Zou het mis zijn met zijn nieren?


Onze dierenarts begrijpt goed de zorgen van Dinges’s eigenaren. Een kat op leeftijd die veel plast en veel drinkt kan maar zo een nierpatiënt zijn. Maar omdat er meer ziektes zijn waar dit een symptoom van is, is er bloedonderzoek gedaan naar de nierwaarden en ook een compleet urine onderzoek gedaan. Daaruit bleek dat de nierwaarden in orde waren, maar in zijn urine werd glucose (suiker) gevonden! Dit hoort bij gezonde katten niet in de urine te zitten. Zou hij suikerpatiënt zijn? Om dit te bevestigen is de glucosewaarde in het bloed gemeten en een andere suikerwaarde, genaamd fructosamine. Het  fructosaminegehalte in het bloed  is alleen verhoogd, als de glucosewaarde langere tijd achtereen verhoogd is geweest. Dit was bij Dinges het geval en daarmee werd de diagnose suikerziekte bevestigd.


De eigenaren van Dinges moeten 2 keer per dag insuline gaan spuiten en komen meerdere keren per week op de dierenkliniek om zijn glucosewaarden te laten meten. Ook moet Dinges op diabetes dieet. Gelukkig vindt Dinges het nieuwe voer wel lekker. Maar het prikken vindt hij zo eng, dat hij zich overal verstopt. Dit ging van kwaad tot erger en zijn gemotiveerde baasjes stonden met de handen in het haar. “Wat moeten we nou toch doen? Dit is de enige manier om hem te behandelen, maar hij laat het NIET toe. Zijn kwaliteit van leven is nu zo slecht dat we het niet meer zien zitten. Moeten we hem dan toch in laten slapen? Of is er een andere optie om hem te helpen? Is er misschien een oraal middel?”


Helaas bestaat er geen orale diabetes medicatie voor katten. Wel is er een humaan middel dat de glucose opname vanuit de darmen remt. Dit middel is pas geleden in het buitenland wetenschappelijk onderzocht bij katten. Het werd goed verdragen door katten en zorgde voor een lagere suikerspiegel, maar bleek absoluut geen wondermiddel en bleek ook niet bij iedere kat werkzaam. In Nederland is dit middel niet geregistreerd voor katten. Insuline prikken behoeft altijd de voorkeur. In overleg met de eigenaren van Dinges besloot onze dierenarts dit humane middel toch via cascade regeling via de humane apotheek voor te schrijven, want niet geschoten is altijd mis, toch?! En i.c.m. het dieetvoer zakte de glucosewaarden van Dinges binnen een week van 22,8 naar 4,8. Dit is binnen de normaalwaarden! Tussentijds is nog het één en ander aangepast, maar Dinges is inmiddels al een aantal maanden stabiel en komt nog maar maandelijks bij ons om zijn glucosewaarden te laten controleren. Na een aantal weken begon hij zijn glans terug te krijgen en werd hij levendiger. Hij plast en drinkt weer normaal en het allerbelangrijkste: hij zit weer goed in zijn vel en geniet samen met zijn baasjes van zijn oude dag!


Eerdere huisdieren van de maand