Huisdier van de maand 

 

Juni: Max de Beagle

Max de Beagle
Max is een échte Beagle. Alles draait om eten. Altijd!

Gelukkig woont hij bij dierenarts Marieke, dus het ontbreekt Max aan helemaal niets. Max is bij Marieke komen wonen vanuit een verwaarlozingssituatie. Zijn baasjes had een flinke beestenboel en dat was een beetje uit de hand gelopen. Bovendien zou hij agressief zijn en dus moest Max herplaatst worden. Gelukkig bleek daar niets van waar. Hij is gewoon een lieve, brave , eigenwijze Beagle.

Op een ochtend in mei wil Marieke haar hond nog even uitlaten voor ze aan het werk gaat. Maar wat heeft Max toch? Hij slaat steeds met zijn kop naar rechts! En hij kijkt zo raar uit z’n ogen! Het ene oog groot, de ander klein en afgezakt naar beneden. Max heeft er duidelijk last van en is een beetje sloom. Bezorgd neemt Marieke Max toch maar even mee naar de praktijk om hem goed verder te kunnen onderzoeken.

Daar blijkt dat hij afgezien van z’n rare blik eigenlijk niets mankeert, hij eet goed en kan gewoon lopen, geeft pootjes en laat zich prima onderzoeken. Voor de zekerheid nemen we een röntgenfoto van z’n koppie en is er overleg met een specialist. De röntgenfoto is gelukkig niet afwijkend.

Toch heeft Max zijn kop nog scheef, is het ene oog groot en open, en de ander weggezakt en dicht. Max heeft last van het ‘Horner Syndroom’…

Het Horner syndroom, is een aandoening waarbij specifieke aangezichtszenuwen niet meer werken. Hierdoor ontstaat een verlamming van een aantal gezichtspiertjes. De oorzaak van dit syndroom is vaak niet te achterhalen, zoals bij Max. Soms treed dit syndroom op ten gevolge van een aanrijding, een bijtwond, een tumor of een oorontsteking.  

Verschijnselen
De verschijnselen treden aan 1 kant van de kop op, niet altijd zijn alle kenmerken aanwezig.

  • verkleinde pupil (miosis)
  • het naar voren komen van het 3e ooglid
  • een hangend bovenooglid
  • het oog lijkt wat dieper te liggen

Diagnose
De bovenstaande verschijnselen zijn erg kenmerkend voor de ziekte, de oorzaak is vaak moeilijk en soms onmogelijk vast te stellen. Door een volledig klinisch onderzoek gecombineerd met bloed en röntgenonderzoek kan soms een oorzaak gevonden worden. Door het toedienen van een druppel fenylephrine in het oog moeten de verschijnselen na een half uur helemaal verdwenen zijn.

Behandeling
Door het toedienen van fenylephrine druppels worden de verschijnselen opgeheven, dit hoeft alleen wanneer het dier er last van heeft. Indien er een oorzaak gevonden is, zoals bijvoorbeeld een middenoorontsteking, moet dit natuurlijk behandeld worden. Wanneer geen oorzaak te vinden is spreken we van idiopatische Horner, vaak zijn na 6-8 weken de klachten helemaal over.

 

Gelukkig reageert Max fantastisch op de druppeltjes. Na de 2e toediening is het hangende oog alweer bijna normaal. De volgende ochtend kijkt hij weer helemaal recht en vraagt zich duidelijk af, waarom wij ons toch zo druk maken. Het probleem is dus na 1 dag alweer helemaal over!!


Eerdere huisdieren van de maand