Addison 

 

De Ziekte van Addison wordt veroorzaakt door een te trage werking van de bijnierschors. De bijnieren zijn, twee orgaantjes in de buurt van de nieren. De  bijnierschors produceert bijnierschorshormonen. Deze hormonen zorgen voor het goed laten functioneren van het lichaam in een stress-situatie en zorgen voor een goede mineralen- en vochthuishouding. Als de bijnierschors onvoldoende werkt raakt de mineraalhuishouding uit balans. Hierdoor ontstaat onder andere een te hoog kaliumgehalte, dit heeft op zijn beurt een negatief effect op de hartfunctie.
De oorzaak van een onvoldoende werkende bijnierschors is in vaak onduidelijk. Er wordt onder andere gedacht aan een auto-immuunziekte waardoor de bijnierschors beschadigd raakt. Het plotseling stoppen van het toedienen van prednison of aanverwante stoffen kan ook een oorzaak zijn.

Klachten
De klachten zijn nogal verschillend en niet echt specifiek voor de ziekte. Ze kunnen variëren van zeer ernstige levensbedreigende symptomen tot milde symptomen die komen en gaan. Bij een acute crisis zien we een patiënt die in shock is: het dier is slap, koud, uitgedroogd en heeft een trage en zwakke pols. Maar ook klachten als chronisch braken, af en toe diarree, bloed in de ontlasting, recidiverende buikpijn, sloomheid, vermageren en een slechte eetlust kunnen voorkomen. Deze symptomen doen in eerste instantie denken aan een probleem in het maagdarmkanaal, of aan een nierprobleem. Dat laatste zal zeker het geval zijn als de eigenaar ook nog vertelt dat het dier de laatste tijd wat meer drinkt en plast. En vaak vinden we ook wat verhoogde nierwaarden in het bloed! Dit is echter een gevolg van het tekort aan vocht en de te lage bloeddruk, wat een slechte doorbloeding van de nieren veroorzaakt.

Diagnose
De diagnose wordt gesteld door middel van bloedonderzoek. Een te hoog kaliumgehalte en een te laag natriumgehalte in het bloed is zeer sterk verdacht. De uiteindelijke diagnose is echter pas zeker na het uitvoeren van een zogenaamde ACTH-stimulatietest. Hierbij meten we de cortisolspiegel in het bloed, waarna we het hormoon ACTH toedienen, dit hormoon stimuleert normaal gesproken de bijnierschors tot het maken van cortisol. Een uur later nemen we nogmaals bloed af en er wordt nogmaals een cortisolspiegel bepaald. Aan de hand van de uitgangswaarde en de reactie op de hormooninjectie kunnen we dan zien of de bijnierschors wel voldoende werkt.

Therapie
De behandeling is een levenslange toediening van bijnierschorshormonen. Dit gebeurt in de vorm van twee soorten tabletten. Verder wordt er dagelijks een kleine hoeveelheid keukenzout aan de voeding toegevoegd. De prognose is over het algemeen goed, in de meeste gevallen reageren de dieren heel goed op de behandeling en kunnen ze een normaal leven leiden.